wczesny okres malarstwa Caravaggia

Caravaggio

Epoka: Nowożytność - Barok

Czas powstania: koniec XVI w

Lokalizacja: Włochy

realizm, naturalizm, światłocień, inklinacje/  przedstawiają zmysłowych młodzieńców z owocami (tzw. Chory Bachus przełom 1593 i 1594, Chłopiec z koszem owoców ok. 1594, Bachus ok. 1595–1596),  koncerty młodzieńców (Koncert ok. 1596 — Metropolitan Museum, Nowy Jork  tematy oszustw obyczajowych (Wróżka i młodzieniec 1594–95, Gra w karty 1594–95) tematyka ta stała się podstawą ikonografii caravaggionistów włoskich i północnoeuropejskich (caravaggionizm)  wykonał też wtedy swe pierwsze dzieła religijne: Pokutująca św. Maria Magdalena (ok. 1594–1595?), Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu (ok. 1594–1595?)  te wczesne dzieła są utrzymane w jasnej tonacji barwnej i stanowią późną kontynuację renesansu toskańsko-lombardzkiego.  pierwszym tenebrystycznym (brutalnym światłocieniowo) dziełem była Ekstaza św. Franciszka (ok. 1595)  styl Caravaggia stał się surowy, dramatyczny, retoryczny, wykorzystujący efekt ostrego kontrastu światła i cienia.  tę formułę rozwinął ok. 1597–1599 (Ofiarowanie Izaaka, Św. Katarzyna, Św. Marta i Maria Magdalena, Judyta i Holofernes, Pojmanie Chrystusa).  to właśnie te obrazy, a nie pierwsze zamówienia publiczne dla kościołów San Luigi dei Francesi i Santa Maria del Popolo, zainicjowały dojrzały styl Caravaggia  powracał jednak sporadycznie do dawnej jasnej kolorystyki (Głowa Meduzy ok. 1597, Martwa natura z koszem owoców ok. 1598, Ofiara Abrahama 1603)