drzeworyt 4 jeźdźców Apokalipsy (plus Niewiasta obleczona w słońce i siedmiogłowy smok (?))

Albrecht Dürer

Epoka: Nowożytność - Renesans niemiecki

Czas powstania: 1498

Lokalizacja: The Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork

dokładność, po reformacji jest już, początek manieryzmu,  znalazł też sposób na oddanie w drzeworycie dokładnego, łagodnego lub mocnego modelunku postaci, efekty światłocieniowe, jakie uzyskiwał, przypominały te, które znane były z malarstwa.  w jego interpretacji „Apokalipsy”, fantastyczne, wizyjne sceny toczą się w realnej przestrzeni. Na przykład pośród naturalnego, wiejskiego krajobrazu z zamkiem w tle. Świat realny zajmuje często dolną partię obrazu, a mistyczna wizja rozgrywa się w jego górnych obszarach, na poziomie nieba. Ludzie, ukazani w tych ilustracjach, noszą współczesne ubrania, przypominają ówczesnych mieszkańców Norymbergi. Scenom nadnaturalnym towarzyszą przekonująco oddane elementy przyrody – takie, jak skłębione chmury i rozbłyskujące pośród nich długie promienie tajemniczego światła. Większość z ilustracji oddziałuje ponadto poprzez narracyjność – możemy ułożyć opowieść o tym, co się w nich dzieje. Ukazują postacie, wydarzenie „w akcji”, obecny jest w nich ruch. Mistyczny, zagadkowy, trudny do zinterpretowania tekst „Księgi” św. Jana został przełożony przez Dürera na konkretne, wiarygodne, przekonujące obrazy  to dynamiczny obraz, w którym trzej groźnie wyglądający rycerze pędzą w zwartej grupie na rumakach. Ich konie tratują swoimi kopytami bezbronnych i przerażonych ludzi. Przestrzeń ponad jeźdźcami i za ich plecami wypełniają kłęby chmur. Ich szaty powiewają. Nieco poniżej grupy, na wychudzonym koniu, pędzi półnaga, koścista postać. W rękach trzyma widły  motyw czterech jeźdźców Apokalipsy wyłonił się w sztuce około 1260 roku. Pod ich postaciami kryły się: wojna, głód, zaraza oraz śmierć. Tuż przed końcem świata opanują one ziemię i przyniosą zagładę wszystkim czyniącym zło ludziom. Jeźdźcy przeważnie ukazywani byli osobno i statycznie. Jeśli przedstawiano ich razem w jednym dziele, to jednak rozproszonych w różnych punktach przestrzeni .