sarkofag małżonków z Caere (Cerventeri)

Epoka: Starożytność - Sztuka etruska

Lokalizacja: Rzym, Narodowe Muzeum Etruskie

Czas powstania 530–520 p.n.e Technika terakota polichromowana Podobny sarkofag, również pochodzący z Cerveteri, znajduje się w zbiorach Luwru w Paryżu Rzeźba przedstawia małżeństwo na wspólnej uczcie w życiu pośmiertnym. Mężczyzna o nagim torsie i resztą ciała okrytą płaszczem otacza czułym gestem ramiona żony. W stroju kobiety wyróżniają się nakrycie głowy i buty z uniesionym czubkiem[2]. Półleżąca pozycja w czasie spożywania posiłku, w jakiej wyrzeźbiono małżonków, jest typowa dla uczt w różnych starożytnych kulturach[1]. Wizerunek małżeństwa dzielącego bankietową kanapę jest typowy dla kultury Etrusków, podczas gdy uczty znane ze zdobień na greckich wazach, zgodnie z tamtejszym zwyczajem, przedstawiają jedynie mężczyzn[3][4]. Uśmiechnięte twarze, migdałowe oczy i długie splecione włosy są typowe dla rzeźby etruskiej[1]. Również zachwianie proporcji odróżnia je od doskonałej pod tym względem rzeźby greckiej: istnieje wyraźny kontrast pomiędzy dokładnym reliefem popiersi i mocno uproszczonymi nogami. Uwaga artysty koncentruje się na wyższych partiach ciała przedstawionych postaci, zwłaszcza ekspresywnych twarzach i ruchach rąk. W dłoniach figur brakuje przedmiotów, zdaniem Freda S. Kleinera kobieta mogła trzymać fiolkę perfum i owoc granatu, a mężczyzna jajko, mogły to być również utensylia stołowe